‘Praying the Keeills’. Rhythm, meaning and experience on pilgrimage journeys in the Isle of Man

Maddrell, A. 2011: ‘Praying the Keeills’. Rhythm, meaning and experience on pilgrimage journeys in the Isle of Man. Landabréfið  Journal of the Association of Icelandic Geographers 25, 1529.

ABSTRACT
This paper explores the concept of ‘the travelling being’ through the lens of pilgrimage walks in the Isle of Man in the British Isles. Focusing on pilgrimage offers a particular spiritually-inflected perspective on the experience of travel and associated meaning-making. The pilgrimage walks studied centre on the sites of small sixth to twelfth century chapels, known as keeills, which are scattered across the Manx landscape, and provide a focus for ecumenical reflection and celebration of Celtic Christian heritage. Participants’ experience of two different forms of pilgrimage walks are analysed using qualitative techniques, with reference to embodied and affective experience, mobilities, rhythm, meaning-making and belief. While all participants appreciated the experiences of walking in the landscape, companionship, heritage expertise, and time-space for reflection, individual sense of ‘journey’ and experience, including a sense of the onward journey or what was ‘taken home’, was deeply inflected by the presence or absence of belief. Pilgrimage narratives offer insight to the meanings ascribed to and derived from the experience of spiritually inflected mobilities and rhythms, as well as the arrhythmia pilgrimage can represent relative to secular worldviews, and the arrhythmia non-believers may experience and negotiate when participating in pilgrimage walks.

Keywords: keeills, walking, rhythm, pilgrimage, journey

ÁGRIP
Beðið við bænhústóftir: Taktur, merking og upplifun í pílagrímsferðum á Mön
Í þessari grein er kannað hvað það þýðir að ‘vera á ferðalagi’ með því að skoða pílagrímagöngur um eyna Mön á Bretlandseyjum. Með því að beina athyglinni að pílagrímsferðum fæst sértæk trúarleg sýn á ferðareynslu og merkingu ferðalagsins. Göngurnar á Mön snúast um rústir af litlum bænhúsum sem voru reist á 6. til 12. öld og ganga nafninu keeills. Þau finnast á víð og dreif um eyjuna og bjóða upp á trúarlega íhugun og lofgjörð til arfleifðar keltneskrar kristni. Eigindlegum rannsóknaraðferðum var beitt til að greina upplifanir þátttakenda í tvenns konar pílagrímagöngum með tilliti til hvaða áhrif þær hefðu á fólk og tilfinningar þess, og hvaða hlut hreyfing, taktur, merking og trúarleg afstaða ætti í slíkum upplifunum. Þátttakendurnir nutu þess að ganga um landslagið, nutu félagsskaparins, menningararfsins og þess að hafa tíma og rúm til að hugsa, en upplifanir af ferðinni sjálfri og þau áhrif sem fólk tók með sér heim voru ákaflega lituð af trú eða efa þátttakendanna. Sögur úr pílagrímsferðum gefa innsýn inn í þá merkingu sem gefin er slíkum ferðum, sem eru af trúarlegum rótum runnar, og þá upplifun sem fæst af því að taka þátt í þeim. Einnig má lesa úr þeim sitthvað um hinn truflandi takt sem þátttaka í pílagrímsgöngum kallar fram hjá þeim sem ekki trúa.

Lykilorð: Bænhús, göngur, taktur, pílagrímsferðir, ferðalag

PDF   Efnisyfirlit/List of contents